|
|
|
zifr-i siyah oda
bir korkunç çatı’ydı bura
altı duvar, yedi kapı...
ve o kör kapıların tamamı
bal mumundandı...
ölü sabahların kuş uykusunda
gözleri ardına kadar kapalıydı.
karanlık üflemişti kadının gözlerine
bildiği tek renk,
zifr-i siyahtı...
zifr-i siyah hanenin geliniydi
gözüne gece kaçmış kadın.
ve güvey’ini hiç zaman
kalbinin söküldüğü yerde yatırmayacakı..
ana olamayacaktı örneğin.
rüya bilmeyecekti...
altı duvarda bal mumundan yedi kapı
onu yollara yolcu etmeyecekti.
ve görmeyecekti kendini
sırlı camın buğusunda...
pek de güzelmişim diyemeyecekti...
soluk alıp veriyordu sadece
yaşamasına yetmeyen yetisi
ölmesine en büyük engel gibiydi...
adını bilmiyordu ama özlüyordu...
ve kurtuluşu onda görüyordu...
günler ışıksız geçiyor
dalda bir yaprak gibi genç kadın
yüzyılın en mahrem yerinde
bir ananın evlatsız sütü gibi
apak kanıyordu...
|
|
|
Acaba Nedir?:
ana
,
bir
,
büyük
,
en
,
engel
,
gece
,
gibi
,
günler
,
hiç
,
kadar
,
kadın
,
kör
,
kuş
,
o
,
rüya
,
sadece
,
siyah
,
ve
,
yaprak
,
yolcu
,
zaman
|
|
|
14 Mayıs 2008 Çarşamba 13:35:48
estağfurullah...
o güzellik sizin yüreğinizde
|
|
|
|
14 Mayıs 2008 Çarşamba 13:23:27
çok güzeldi anlatım.
selamlar.
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
