|
|
|
istanbul kardeş
dem tutuyorum İstanbul
senle birlikte
bogazında deniz
meltemle dalgalanmakta
bir martı ise akşamüstü
yuvasına dönme telaşında
çıglık çıglıga
(....)
gecelerde istanbul
kör, sagır, dilsiz
bir kaç lamba yeter istanbul’a
sessizliği bozan
gecenin ayyaşları
(...)
aglıyordu istanbul
benle beraber
herşeyin bir ilki varya
buda o ilklerden olsa gerek
(....)
içiyorum
istanbul meze soframda
hadi bee istanbul kardeş
şerefe...şerefe..
hangi şeref bilmem ama;
kaldır kadeh saglımıza
(...)
istanbul kanatlarımın altında
uçuyorum
ilk ayrılık
bogazında sular şimdi ılık ılık
kızkulesinin feneri aydınlık
diğer bütün heryer karanlık
bu İSTANBUL
|
|
|
Acaba Nedir?:
akşamüstü
,
aydınlık
,
ayrılık
,
bir
,
deniz
,
ılık
,
ilk
,
istanbul
,
kadeh
,
kardeş
,
lamba
,
martı
,
o
,
şimdi
,
yeter
|
|
Bu şiire henüz yazılmış yorum yazılmamış.
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
