|
|
|
BEN BİR ŞUBAT AKŞAMINDA
Ben bir şubat akşamında,
Hırçın yağmurlarla doğdum.
O gün, bu gündür,
Yağmura sevdalıyım.
Baharlarda,
Sevinç yumağı olsada, bir yanım
Sevinçlerim yarım.
Aslında efkarlıyım!
Ben bir şubat akşamında,
Gökyüzüne sordum.
Hüzün kokan ,
Gri bulutlardan olsa kan’ım.
Kanadım yoktu.
Ama kırıktı.
Anlatamadım!
Dolayısıyla ;
Anlayamadın!
Düşler, bir asma dalında asılıydı.
Kopardım!
Ağladım!
Dayanamadım!
Ben bir şubat akşamında,
Aşk’ın yanıbaşında,
Kayboldum.
Böyle bir adamım.
Karnım toktu.
Yüreğim aç’tı.
Anlatamadım!
Dolayısıyla;
Anlayamadın!
Aşk; bir Kaşif haritasıydı.
Baktım!
Baktım!
Çıkaramadım...
Ben bir şubat akşamında,
Annemin vajinasında
Doğdum!
Umut’tu adım.
Mutsuzluk yoktu.
Gülücükler saçtım.
Soramadım...
Sevgiye muhtaçtım.
Yalnızdım.
Sonra,
Ağladım!
Ağladım!......
|
|
|
|
13 Mayıs 2008 Salı 00:49:01
Ben bir şubat akşamında,
Annemin vajinasında
Doğdum!
Umut’tu adım.
Mutsuzluk yoktu.
Gülücükler saçtım.
Soramadım...
Sevgiye muhtaçtım.
Yalnızdım.
Sonra,
Ağladım!
Ağladım!...
güzel bir şiir okudum kaleminizden tebrikler
selamlarımla
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
