|
|
|
Can Ahmet
Toprak doğurgandır can Ahmet
Verdiği gibi alır, götürür gün gelince
Alev tarlasında nedir bu afet
Tek nefeste getirebilirsen mutlusun şahadet
Sabahta boğulmuştu annen sevince
Sabahta sen ağlamıştın annen ölünce
Geride boş bıraktığın mekân, kâinat
Doğum ve ölüm sancısında sıskadır mabet.
Çok şey görürsün şu kısacık hayatta
Hissene düşeni yersin, gerisi lafta
Şavkırsa da dergâh, yıkılır vuslatta
Fildişi kulelerin enkazında biter… Saltanatta.
Dökülür duvarın bayası her yağmurda
Bilinmez kim bekler seni, hangi durakta
Bitmiştir artık meşakkat, mevzuatta
Köprü vardır köprü… Kıldan inçe sıratta.
|
|
|
Bu şiire henüz yazılmış yorum yazılmamış.
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
