|
|
|
Ömrümden bin ömür yok oldu bu gün…
Zemheri kışların kucağındayım
Baharı es geçti bu sene ömrüm
Karanlık alaca tan yeri gibi
Ömrüme zehroldu özlemin bu gün
Zamanın en hoyrat tüm zülmü bana
Yar diye sardığım el oldu ömrüm
Koynumda sakladım hançer sözünü
Bil diye söz oldu sadece bu gün
Unutmaz yüreğim söz dinlemiyor
Sus dedikçe her daim hep haykırıyor
Ay diye bildiğim gözlerin var ya
Buz oldu gönlümde bil diye dedim
İsyanım kendime zülmüm kendime
Kalemim zehrini damlattı bu gün
Tekrarı olurmu bilemem ama
Ömrümde bin ömür yok oldu bu gün…
duyguseli
|
|
|
|
12 Mayıs 2008 Pazartesi 21:38:42
güzel şiirlerinle mutlandırıyorsun...teşekkürler arkadaşım.......
|
|
|
|
10 Mayıs 2008 Cumartesi 13:50:52
Kalemim zehrini damlattı bu gün
Tekrarı olurmu bilemem ama
Ömrümde bin ömür yok oldu bu gün…
yüreğine sağlık
kalemin daim olsun
|
|
|
|
10 Mayıs 2008 Cumartesi 11:47:57
tebrikler elinize saglik ......
|
|
|
|
10 Mayıs 2008 Cumartesi 10:45:33
GÜZEL BİR DUYGU HARMANI !
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
