Şerefe hak kazanmak, ona sahip olmaktan daha değerlidir. THOMAS FULLER [Paylaş]
E-mail: Şifre: Facebook ile bağlan Üye ol | Şifremi Unuttum
Türkiye Şiir Platformu
ANASAYFA ŞİİRLER Edebiyat Defteri YAZILAR Edebiyat Defteri FORUM Edebiyat Defteri ETKİNLİKLER Edebiyat Defteri NEDİR? Edebiyat Defteri Kitap KİTAP  Edebiyat Defteri Tv TİVİ Edebiyat Defteri Sesli Şiirler MÜZİK Edebiyat Defteri BLOG Edebiyat Defteri Atölyeler ATÖLYE  Edebiyat Defteri BİCÜMLE Edebiyat Defteri ARAMA Edebiyat Defteri İLETİŞİM
Şiir Puan
1 2 3 4 5
 

10 10 2
Toplam: 10.0 puan
2 kişi puan vermiş.


Şiir Bilgi
12.10.2017 tarihinde eklendi.
176 çoğul gösterim
97 tekil gösterim
0 yorum
4 kişi beğendi.
Portfolyo: Hayat
Şiiri Beğenenler
En son eklediği şiirler

İnsan ı Harbiye





İnsan ;
Vasfına sıfatına ve bazen fiiliyatına aldanır.
Bazen üstünlüğünün aczine
bazen de acizliğinin üstünlüğüne yenilir.
Mütevazilikten taviz verir,tavizcilikten vaaz verir.

İnsan ;
Dost kelimesinden düşman kelimesinden öte
Kelimenin gaybına düş kurar ,
zamana ahiret kurar ama içsel adalete terazi kuramaz.

İnsan ;
Kalp lisanında moderniyatla maneviyata allanır
Aldanır ve hak tabiliğinde bir adım öndeyken
Bir adım arkasındakine sırt çevirdiğinin politikasıyla
popüler siyasetin hükmüne tabi
tarihten ve zamandan demsiz, empatisiz yaşar

İnsan ;
Kelimenin hegamonyasında ruh rüştünü ispat etmemişken
rüştün ruhundan bahsedecek kadar bilmeden küstah
Bilmeden vicdan muhturasında muşta
Bilmeden emek teknesinde kapanmayan yara
ama bildiğini idda edecek kadar da usta başlıdır.

İnsan ;
Enerjisiyle evrene ışık
özen ile yaratılmış bu mükemmelletçiliğin içinde yolcuyken
han kapısında başka bir kapı
kısacası taş gibi dimdik
en sonunda yanlızca bir mezar taşıdır.

İnsan ;
mezar taşında
yaşı başlangıcı ve sadece sonu okuyabilen
Yaşanmışlığa dikilmiş tuğralardan habersiz
Toprakta açan çiçekten renksiz ,
Ademlikte kadersiz ,
meryemlikte sebepsiz hedeflerin mineralidir.

İnsan ;
yaprakta yaşam sebebi bir damlanın dalına
Dalın gövdesindeki reçinenin faydasına zuhur edememiş kök gibidir.
Uzadıkça gök yaşadıkça gök salır etrafına ( vicdanına ruhuna )

İnsan ;
Kısacası kuramına kurtuluş mücadeleleriyle
ölümsüzlüğe ebelenmiş ve debelenen
düşünsel bir döngü kavgasıdır
sonunda sadece kendisine geri dönen...

















.

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.




adım ahiret bazen bir döngü düş düşman emek geri gibi gök hak ışık ile kadar kapı kök kurtuluş mezar renksiz ruh sadece taş taviz usta vaaz ve vicdan yaşam yaşar zuhur
 Yorumlar
Bu şiire henüz yorum yazılmamış.


İnsan ı Harbiye şiirine yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.

Üye değilseniz üye olmak için tıklayın.


Üye ol Şifremi Unuttum