..........

bir ülke çizerdim kendimce
tüm halkı mutluluk sağardı
ve illaki toprak kokardı çocukları


bir ülkenin düşlerin ve inancın rengiyle çizileceği gunlerin ve o gunlerde insanların mutluluğa sığamayacağı anların olacağına olan inançla tebrikler sevgiler selamlar...


varolsun yüreğin...

Bir de bir insanı sevmek var.. hiç bir şey yapmamışlığı ile sevmek.. ona baktığımda gözlerime işlemesi.. göz bağımdan kalbime inmesi.. bazen sadece bakışım yakınlığında.. aramızdaki mesafeye bakarak bu insanı sevmediğimi söyleyemem .. onu bir daha görmeyecekliğim olsa bile.. çok sevdim oluyor kalbimdeki adı.. adını hiç bilmesem de..

gözümden başlayıp duyabildiklerim de var.. bu insanların dudaklarına , seslerine takılıyorum çoğu kez.. ne söylediklerinin önemi yok.. hatta bunlardan bazılarını hiç görmeyeceğim.. bir toplu taşıma aracında , bir sokakta karşıma çıkıyorlar.. seslerini biraz daha duyabilmek için yolumu uzatabilirim.

dokunabildiklerim geliyor daha yakınıma.. ellerini seviyorum bu insanların.. ve onlara sarılmayı.. temas etmek..

burada ayrılıyor dokunduklarım.. yüzünü ellerimle çizdiklerim oluşuyor bir anda.. yüzünün tüm girintilerine çıkıntılarına dokunmayı seviyorum..yine de hala dik bir çizgide elim.

Çizgi değiştiğinde aramızdaki mesafede değişiyor. elimi yavaşça saçlarında gezdiriyor, kaşına iniyorum. Kaşının kavisini elimle çizdikten sonra burun kemiğini hissediyor parmaklarım. Dudaklarındaki her kuru çizgiye değiyorum. Dayanamıyorum dudaklarını aralayıp dişlerine dokunuyorum. Dişlerinin arasında parmağım -baskıyı seviyorum parmağımdaki. Bu kadar yakın duruyorsak artık bir kürek kemiğine de aşık olabilirim bir leğen kemiğine de.. ve resim çizemediğime hayıflanmam eşlik eder tümüne. Ve artık dokunmak kokuyla beraber. Bir insanı içine çekerse insan durup durup içine çekerse kokusunu başka ne olabilir bunun adı.



hiçbir şey yapmamışlığı ile başlayan sevgiye nedenler aramaya başlamak. İşte o zaman anlıyorum sevmekten başka bir şeye dönüşüyor adı ; sevgi eksiltmek belki de.
deriinnn yazıların takibindeyim.. okyanusun büyük ...başarılar...ruhuna sağlık...aşk bitti densede elinden küçük bir balık gitsede aşk hiç biter mi ?

şair nasıl fark edemedim ben seni... kendime kızıyorum..

gözümüzde çizdiğimiz ülkelerin tek hakimi vardır, duyumsadıklarımız ve olması gerekenler. iş saatleri her oyunun eğlencesidir kaçamak gütmecelerde. çünkü her çocuk o yüzden sever oyunları. anneden, babadan kaçarak oynanan her oyun daha da haz verir. her ürperti eğlencelidir aslında. ağlarken akan burunların gülümseyen başka yüzleri vardır ki; çocuksu ve masumdur.

her birimizin gözünde yaratılan dünya vardır muhakkak. ekmek kokan anneler ve nasırında ter biriktiren babalar. yarda öyle olmalı. ekmek kokmalı ve emeğinde ter birikmeli, yüreğinde nasır oluşmalı yufkalı yufkalı. çocukluğumuzda köylerde hizmete koşulan atlar, tay verdiğinde dahi göreviymiş gibi koşulurdu hizmete. halbu ki; çocuklar bile yürekleriyle düşünür ve anne atların koşulmamasını dileyecek kadar masumdurlar. acaba her yaradılanın görevi var mıdır ki olmadık zamanlarda dahi yapamayacaklarını istemek adına. duygu görev değildir ki.. masumca düşünür şair ve her çocuk o olur. çocuk gibidir, arınmış bir düşüncenin sahibesi.

her kaybediş bir yetimlik duygusudur. kaybeden çocukların yetimliği kadar. ki; çocuk ülkesini baştan çizmiş. ülkesinin şen çocuğu..

evet, git denilemez çoğu zaman. yedirilemez yüreğe. öyle şeyler yapılabilir ki, git demeye gerek kalmadan gönderilir. imlenir gitmeler ve gidilir.

ülkesiz çocuklar nereye bağlı olduklarını bilemeyenlerdendir. her ölüm bedensel değildir ve her bedensel ölüme da abdest alınamaz. öyle ki, ağıtlar yakılır ama cenaze bile mecazidir. "ölen duyguların ağıtıdır şiirler".

barıştan eser yok artık. anne memelerinde ısıtılmayı bekleyen eller, kesik memelerde ne bekleyebilir ki. vermeyeceği süt kadar ve dökülen süt dişleri kadar.

nasırlı ellerin kucağında biriken ter alnından vurur yiğidi. hak etmediklerine gömülmek bir anda. isyan ne kadar çoğalırsa, feryat o kadar yüksek geliyor dudağa ve dile.

kayıpların arasına ülkeler de sığabiliyor. karaya bulaşıyor ak pak ülke ve kaybediş ve bitiş acılar yumağında.

şair; gece gece aklını alma insanın. yorumlamak için akla karayı seçtim valla. bir yazıyorsun bir hafta düşündürüyorsun insanı. töbe töbe..

şiirde bir şey dikkatimi çekti, yazmadan geçemem.. şiirde tema tamam. ses tamam. ritim tamam. yerli yerinde akış tamam. hepsi tamamda, şiirde bir de akustik yazış biçimi var. okuyorsun çarpıyor daha yüksek sesle. var ol emi.. kaybolma ve gitme .. dur bi hele, daha neler gelecek bu şiirlerin arkasından. sen valla tsunami bile gönderirsin bu yetenekle..
:)))

sadece bir şiir okumadım. çok şey okudum. yitirmek insan elinde değil, yitirmek istenilmese de elimizden alınan olduğu aşikar.

tebriklerimle.. Cumhur Karaca

bu güzel eseri yürekten kutluyorum

Başarınızı ve bu enfes dizelerinizi
yürekten kutluyorum


sevgilerle kalın

idare lambalarının altı kelebek ölüleriyle dolardı
Sizden açıkçası kelebek yerine "pervane" kelimesini beklerdim.

(çiz)
yine de bir ülke çizerdim gözyaşlarımla
hiçbir sınırına kan bulaşmamış ve tüm egolarından sıyrılmış
her annenin taze ekmek gibi koktuğunun ayrımına varmış
her babanın nasırına alın teri saplanmış

Yaz be çocuk sen hep yaz, böylesine okunası ve de dokunaklı şiirler dokunacaktır elbet algılama yetisini kaybetmemiş yüreklere..Ben ise çok zamandır koymuşum seni ve dizelerini baş köşeme çocuk..iyi ki varsın ve can kardeşimsin..Sana Göcek sahillerinden Erguvan kokuları ve martı selamı yolluyoruz bizim üçüncü çocuk....)))

Çünkü dünya bizim değil Tanrı'nındır
Vee çocuklar ağlamalıdır..en kötü ihtimal şaiirlere konu olmalıdır çünkü..


Aslında bazen de bir gazete küpürüne manşet..ya da bir haber bülteninde reyting..

UZUN FAKAT AKICILĞIYLA İNSANI YORMAYAN VE BENİ BAZI YÖNLERİYLE ÇOCUKLUĞUMA GÖTÜREN BİR ŞİİR OLMUŞ..KISACA GÜZEL VE DOYUMSUZ BİR ŞİİR...TEBRİK EDİYORUM

her güzel şey gibi ülkem de alıyordu karalardan nasibini
taze ekmek buğusu değildi işte ciğerimize çekilen
ki babam katilim oluyordu
son bir sesle sesleniyordum

“ düş çocuk, çiz aşkı ve ölüm sınırını”

Şiirse budur kaleminiz var olsun Cahit kulebinin bir eseri vardı Ülkem kadar güzelsin onu hatırlattı sevgiyle kalın beğeniyle okudum yorumsuz bir eser

Harika bir şiir okuttunuz her mısrası bir diğerinden geri kalmayacak mükemmellikte ben ce ikinci fiyonku hak etmiş bir eser yürğinizi kutlarım. saygılar.

Makberi heceye bulaşma demiş ama ben senin ondada başarını gördüm canım
işte şiirin kraliçesi ne anlatsa hakkını veriyor maşallah kocaman öptüm can filizim
kutlarım sevgiyle kal

Bu kalem ŞİİR yazıyor hep!

bir parçasını almak haksızlık olacak bu şiirin bütünü ile mükemmel olmuş sebest şiirde farkın farklı Filiz konularına hakim ve vurgularında mükemmelsin bunu her zaman derim ,haa bu arada heceye bulaşayım deme sakın ,yüreğine sağlık sevgi ve selamlarımı bırakıyorum sayfana
kaleminle müsemma kal

Güzel dizelerinizi yürekten kutluyorum. saygılar...

Harika betimlemelerle güzel bir yazı olmuş. Bunu geliştirerek diğer bölümlere yazmanızı tavsiye edeceğim. gerçekten çok güzel büyük bir haz alarak okudum. Şiirsellik biraz zayıf olduğu için böyle bir tavsiyede bulundum. Ama çok güzel. Kutlarım.

yalızlığınızı ve düş kırığı duygularınızı paylaşıyoruz........................saygılar

(çiz)
yine de bir ülke çizerdim gözyaşlarımla
hiçbir sınırına kan bulaşmamış ve tüm egolarından sıyrılmış
her annenin taze ekmek gibi koktuğunun ayrımına varmış
her babanın nasırına alın teri saplanmış

Burada zaten çok duyarlı bir yürek varrrrr!!!

O da şair ve şiiri...

şimdi ülkesiz çocukların savruk bedenleri yağıyor
yüzüme gömdüğüm abdestsiz ağıtlarda/

ve hiçbir barışçıl kuş havalanmıyor
kanatlarından vurulan uçaklar gibi ani
ve sarsak ve aciz ve mahcup
ve üstüme devrilen ezik bir aşk tortusu oluyor bulutlar

cok güzel bir siirdi sevgili filiz kardesim soluksuz okudum,kutlarim,sevgi ve saygilarimla..

(çocuk)
annem ellerimi memelerinde ısıtırdı kış gecelerinde
idare lambalarının altı kelebek ölüleriyle dolardı
(çünkü şaşkın kelebekler kışın ölmeye uçardı)
ülkemin karaya çalan kavruk yüzlü amcaları korkardı
ve ama hep saklarlardı korktuklarını

Yalansız yaşam mangal gibi duyarlı yürekler ister...

her güzel şey gibi ülkem de alıyordu karalardan nasibini
taze ekmek buğusu değildi işte ciğerimize çekilen
ki babam katilim oluyordu
son bir sesle sesleniyordum

“ düş çocuk, çiz aşkı ve ölüm sınırını”


ÇOK GÜZEL VE DEĞİŞİK İMGELERLE SÜSLÜ DİZELERİNİZİ KUTLARIM.RABATLI

her zamanki gibi şiir....özenli ...kekelemeden anlatmışsınız..dizelerinize sağlık...