MAVİ ALEVLER

yokluğun az geliyor
varlığınsa çok / ama çok fazla


silmek isteyince zaman seni
adım bile kımıldamıyor yüreğim
kıyısında denizin
falezlerce tutunuyorum yalnızlığıma


nelerini özlemedim ki senin ;
fırtınalarla tozaran sular değmeyeli yüzüme
bir yaz daha geçmiş
kabına sığmayan Akdeniz
depremlerle kabaran yüreğim


hoyrat rüzârlarla dağılıp
kıyılara köpük vuran saçlarını özledim
ertelenmiş seferleri gibi gemilerin
gelmek isteyip / gelemeyişlerini özledim


geleyim mi demen bitirirken beni
yosun tutmuş anılar
gözlerinde prangalanmış / demirlemekteyim şimdi


şimşeklenip yüzünün / süzülüşünü gözlerimden
kırılıp dökülüşünü ümitlerimin
kolları sana açılan hurma dallarında
tuz buz dolu yağmurların ardından
ıpıslak / ayışığı olmanı özledim


kasırgaların kargaşasında ışıl ışıl
yeşilin kuytusunda kalmış
ateşböceği gibi yanarken gözlerin
söndürmeliydim yıldızları bir bir;
kararmadan gözlerin / anlatamaz seni yağmurlar


ışıyan güne eşlemek
taze sevinçlerle düşlemek seni
gün gibi gerçek / bilebilseydin
ne kadar gözyaşı döktüğümü senin için


dolmadan vadesi aşkın
şimşeklerle haciz edecek gibi yüreğimi
kaldıracaksın yerinden ;
çıkagelen öfkesiydi bulutların
gözlerinde ödenmeyen bir bedelin faturası
iadesi mümkün olamayan sözlerin,
bil ki bu yüzden
bir daha aşık olmayı özledim ;
ay yüzüne ben / ay yüzünde ben


ilkinde okladın / sarılıp kokladın
şimdi zıpkınla / yüreğimde zonklamalısın


büyüdükçe büyüdü gözlerin
görmeyeli seni / sığmaz oldun âsumana
bulutların ötesinde
keşfedilmemiş maviliklerdesin


nelerini özlemedim ki senin
mavi alevlerle düşmeni yüreğime
yaşamak kadar / ölmeyi de öylesine