|
|
|
Hüzn-ü Gûlizârım
İki soluk, biri yaşam biri ölüm
Üçüncüsü yalan bir çehre,
Yarına gömülüşüm...
Açan bir çiçeğin içtenliğiyle.
Yağan yağmurun saf ve berraklığıyla,adını yazmak için kurulan harflerin cüretkar yanıyla: adamlığımla sevdim seni.
Vâdedilmiş hüzünlerimin sebebi,
Elleri gül kokulum,
Ey benim bahtsız sevgilim.
Bilirmisin ufka dalıp giden gözlerimin gökyüzünün kızıla çalan yangınında seni aradığını.?
Hayallerimin bitmek bilmez kararlılığı arasında tüm yolların yeniden sana çıktığını.?
Bil sevgili, yaşamın ritmine uyan her notanın sarmaş dolaş sesime bulanıp bana bu mısraları söylettiğini.
..........................
Buz tuttu hülyalarım parlak bir yıldızın boynunda
Ay geceye küskün ,kimin umrunda
Bir ses ver uzaktan da olsa
Gelirim sana,tüm gözyalarımı bağlayıp ardıma
Ey benim bahtsız sevgilim,
Kefenlensede mazi, üstünü örten toprak olmak için sendeyim...
...............................
Ey benim bahtsız sevgilim...
Yaşamanın adını sevdim beni sevdiğini bildiğimde,
Ve hissettiğimde sevgini,aşk ı sevdim;seni sevince.
Bir kuru ekmeği bölüştüğümüz acziyetinde anne yürekli merhametini sevdim.
Bir papatyayı sevdim , birde gelinliği ve ardından toprağı sevdim canım, zindan olunası yürek burçlarını bir bir avuçlarına yıkan bu kudretli arzunun adını sevdim.
Ben sende, senin beni sevişindeki sevginin sevmeye sonsuz bir sevda katan sevişini sevdim...
..............................
Her aşk sonsuz bir kudrettir yürekte
Yürek sonsuz bir saygının emaresi gerçekte
Ki aşk adına duyulan sevgiliye kurban gider baş lar
Gökyüzünde yankılanan dualar
Hep sevilenin diliyle başlar
Nura kavuşur aşk diye inleyen bir gönül,
Belkide bu yüzden güzel,aşkın adını taşıyan gül
Ey benim bahtsız sevgilim...
Önce ağlayışını duydum, sustum ve sonra unutuldun.
Unutulmak denen en hazin bir hatırlamanın sızısı oldun.
Ve dualar a karıştın bir gece.
Elemlere ve sızılara koştum uğrunda hece, hece.
Ey benim bahtsız sevgilim...
Bilseydin keşke çığlıklarımın fırtınalara direnişindeki dirayeti.
Oysa ne haykırışlarım oldu, semavi bir gökyüzünde yankılanıp zamanın bir köşesinde yağmur olup yanağına değen.
Rüzgar olup ellerini üşüten ne acılarım oldu yangın kokan...
Ey benim bahtsız sevgilim...
Bil isterim, sen : zamanın akışına mâlolmuş unutuluşun gibi aklımdasın.
Ve yaşamaksa yokluğuna atılan imza,kalemi kırıp ölüme koşuyorum yaşarcasına...
Ayhan YALÇIN
|
|
|
Acaba Nedir?:
anne
,
aşk
,
ayhan
,
benim
,
bir
,
cüretkâr
,
en
,
gibi
,
gül
,
iki
,
keşke
,
oysa
,
parlak
,
rüzgar
,
saf
,
sana
,
ses
,
sevda
,
toprak
,
tüm
,
ve
,
yağmur
,
yalan
,
yangın
,
yaşam
,
yazmak
,
yürek
,
zindan
|
|
|
06 Mayıs 2008 Salı 13:20:32
Önce ağlayışını duydum, sustum ve sonra unutuldun.
Unutulmak denen en hazin bir hatırlamanın sızısı oldun.
Ve dualar a karıştın bir gece.
Elemlere ve sızılara koştum uğrunda hece, hece.
her hecesiyle bir aşk resitali
zevkle okudum efendim
yüreğinize sağlık
|
|
|
|
06 Mayıs 2008 Salı 12:41:32
güzel bir şiir ..aman gözden kaçmasın..
|
|
|
|
06 Mayıs 2008 Salı 12:39:44
Güzel şiirinizi yürekten kutluyorum. Saygılarımla.
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
