|
|
|
İnsan Olmasa
İnsan Olmasa
Kim çeker dünyanın kahır yükünü Her derde alışık insan olmasa Sırtına vurup ta dertten çıkını Kim taşır dolaşık insan olmasa
Dağ delip tepeden suyu doldurur En sapa çöllerden yolu buldurur Deniz derya demez, kökü daldırır Fezaya kim çıkar insan olmasa
Tekerleği buldu, başladı milat Arabalar yaptı, ekledi sanat Uçağa döndürdü takınca kanat Yollar kısalır mı insan olmasa
Çölün ortasına kazmayı vurdu Derine indikçe, petrolü buldu Bitmez gibi geldi sattı kudurdu Tamahı kim eder insan olmasa
Yer lazım diyerek kesti ormanı Aklına yatmadı “kesme” fermanı Kestikçe kesildi, yurdun dermanı Baltayı kim yapar insan olmasa
Betondan yapılar kerpici yıktı Katlar yetmedikçe üstüne çıktı Bazen yeri kazıp, içine aktı Çukura kim dolar insan olmasa
Bazen isyan etti, “ve-bil kader”e İsyanı ters tepti, döndü kedere Kısaldıkça eyvah, yandı ömüre Ateşe kim dalar insan olmasa
Hepsi böyle değil, değil insanın Karıncayı ezmez acıtmaz canın Bazen arkadaşın, bazen cananın Cennete kim girer insan olmasa
Veren Allah ama büyüten insan İnsana insanlık öğreten insan Her yaşta dert çeken, sabreden insan İnsanı kim çeker insan olmasa
Konuşup anlaşmak, mahsustur ona Kavgayla iş görmek, bahistir buna Kalem tutmaz ise, yakışır kazma Mezarı kim kazar insan olmasa
06/05/2008 Necati ŞİMŞEK Ankara
|
|
|
|
06 Mayıs 2008 Salı 13:48:23
Güzel şiirinizi yürekten kutluyorum. Saygılarımla.
|
|
|
|
06 Mayıs 2008 Salı 11:43:20
güzel bir şiir. selamlar.
|
|
|
|
06 Mayıs 2008 Salı 10:23:26
Konuşup anlaşmak, mahsustur ona Kavgayla iş görmek, bahistir buna Kalem tutmaz ise, yakışır kazma Mezarı kim kazar insan olmasa
tebrikler efendim yüreğinize sağlık
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|