|
|
|
LİMANI KALMADI YÜREĞİNİN
Limansız ellerinde ne gemiler dağıldı
yarım yamalak kaldı mutluluklar
yüzünü okşayan çillerinde
son kokusunu verdi odamdaki fesleğen istemeyerek
bayrak kızıllığı saçların döndü durdu
virane yastıklarda
Limansız ellerinde ne gemiler dağıldı
yüzünde yaşanmamış mevsimler
dipsiz uçurumlara yuvarlandı
nereye gittiğini bilmediğim trene bindim
soğuktu,ıslaktı,karanlıktı gözlerimi kapadım
uyuduğum yalnızlığımmış
trenlerde tabut taşındığını öğrendiğim gün
yalnız kaldım
oturup bir dağın tepesine çığ bekledim
kollamam gerekmiyor artık kendimi
yol boyu uzanan sert rüzgarların kamçısından
|
|
|
|
05 Mayıs 2008 Pazartesi 23:32:29
dibe vurmuşsunuz...bazen hepimize böyle gel_gitler oluyor şiir dostu...
beğenerek okudum..
saygımla..
maviler yüreğinize...
|
|
|
|
05 Mayıs 2008 Pazartesi 14:05:50
TEBRİKLER
YÜREĞİNİZE SAĞLIK
|
|
Okuduğunuz yorum şiirin sahibi tarafından etkili yorum olarak seçilmiştir.
|
|
05 Mayıs 2008 Pazartesi 03:44:24
oturup bir dağın tepesine çığ beklerken
dağları dinle
zaman yasak, zaman unutulmuş bir isim dil ucunda
öfkeyi sür yamaçdan
çığın kendisi eşkiya
bir tütün sar çağa karşı
duman sabır
şiirin düşü özgürlük
özgürlük zaten şiirde..
saygıyla
GBa
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
