YAŞ OTUZ

Bazen insan umutsuzluk denizinin en derinlerinde bulur kendini. Çırpınır durur çıkmak için; ama nafile. Sonra öyle bir an gelir ki, artık çırpınacak takati de bitmiştir. Ve gecenin en karanlık olduğu bu anda, umutlar sönmeye yüz tutmuşken, ve vazgeçişin eşiğindeyken insan; hiç beklemediği bir kapıdan sızıverir ışık. İşte o an inanır her kışın bir baharı olduğuna.

Aynı duygularla ben de bir dörtlük yazmıştım "Gelme Gayrı" adını taşıyan. Burada paylaşmak istiyorum:

Soldu canan yüreğim, gelsen de istemem gayrı,
Tek bıraktın beni hüzne, istesen de vermem gayrı,
Ne vakit dara düşsem gelirsin diye beklerdim,
Gözümde yaş tükenmedi, ömür bitti, gelme gayrı!

Yaş otuz,
Gelsen de artık neye yarar?

Sensiz geçen o kadar çok sene olduki...Nasıl telafi edilir bunca yıllar...Harika bir şiirdi...Kutlarım...

Gelme istemem gelmeni
yokluğunda buldum seni
bırak vehmimde gölgeni
gelme artık neye yarar.. bunu hatırladım birden..

Beklemekle geçti ömür.. gelmedi.. hiçbiri dönmedi.. ve biz hep bekledik..

tebrikler..

yaş on üç
adımlarım düşmüştü sokağa
cıvıl cıvıldı tarabya
bende pek küçüktüm daha
yaş on beş
yine o sokaktaydım
biraz da titriyordu adımlarım
galiba biraz da
sana sevdalıydım
yaş on yedi
mevsimler geçmede
adımlarımda büyümekteydi
soğuklarda bile sıcaktım
sebebi belliydi de
yaklaşan son gizliydi
yaş on dokuz
bak şimdi acıya ilk dokunuşumuz
üstelik sende yoksun ya hadi neyse
yaş yirmi iki
arnavut kaldırımları çok eskidi
yaş yirmi dört
üşüyorum anne
kimsem yok üstümü yine sen ört
yaş yirmi altı
hayaller on üç yıl öncesinde asılı kaldı
yaş yirmi sekiz
biraz daha diren yüreğim
otuza az kaldı
yaş otuz
gidenler gitti
ama inadına bende kaldı...

kutlarım arkadaşım
çok güzel, düşündüren mutlu_mutsuz etmeyi başarabilen
mükemmel bir şiir...