...........YANGIN YERİ,GÖNLÜM........
(- - .)(. - -.)(.- -.)(. - -)
Mef‘ûlü/ Mefâ‘îlü/ Mefâ‘îlü/ Fe‘ûlün.
Sêvdâ çekiyordum, kötü solmuştu yüzüm yâr,
Ben âş-k_ına yandım da,yanıp durdu gönül yâr,
Ey cân seni gördüm de, vuruldum sana nîgâr.
Yangın yeri olmuştu bu gönül ! sevd-â_ilen yâr
Bir sevdaya düştüm, seni gördüm de baharda.
Bir tatlı huzur , bulmaya geldim şafağında,
Çok çekti gönül , âşkla yanardım da hazanda.
Çok çekti de gönlüm, niye sevmez gidiyorsun.
Ey yâ-r_ aşığım ben, seni gördüm de giderken,
Sızlar sana yangın yüreğim, sevdalınım ben,
Yangın yeri gönlüm, seni sevmiş de yanarken,
Bitmez bu zulümler niye, sevdam bana çok mu ?
Sevmez mi gönül yoksa benim gönlümü söyle,
Hicran dolu gönlümdeki sensin, niye böyle,
Hep zul-m_ e diyorsun da yanardır yüreğim hep,
Yangın yeri gönlüm, sana vurgun yanıyor hep ;
a.yüksel şanlıer
nisan 2008-04-28
|
|
