|
|
|
YİNE KALBİM YARALI
Nefret rüzgarlarının
Savurduğu yerlerde
Pişmanlık ateşi
Kucak açtı gönlüme.
Coğrafyamda patlayınca
Vicdansızlık,
Rahmet bulutları göründü
Gözlerden ve göklerden.
Sevgiden kaçan kalplerin
Boynu bükülmüşken,
Kutlu bir sevdaya
Adanıyordu yürekler.
Eller uzanıyordu,
Uzanamıyordu eller.
Ve ellerin sahibine
Teslim oluyordu diller.
Feryatlar doğuyordu her sabah
Tan yerinden,
Izdırap batıyordu her akşam
Dağların ardından.
Yine kalbim yaralı,
Yine bayrağımda hüsran!...
Ümitsizlik girdabında
Boğulurken idrakim,
Dualarımın davetiyle
Aydınlanıyordu sabahlar...
|
|
|
|
28 Nisan 2008 Pazartesi 20:06:05
Ümitsizlik girdabında
Boğulurken idrakim,
Dualarımın davetiyle
Aydınlanıyordu sabahlar...
TEBRİKLER
|
|
|
|
28 Nisan 2008 Pazartesi 20:01:18
Feryatlar doğuyordu her sabah
Tan yerinden,
Izdırap batıyordu her akşam
Dağların ardından.
Yine kalbim yaralı,
Yine bayrağımda hüsran!...
Ümitsizlik girdabında
Boğulurken idrakim,
Dualarımın davetiyle
Aydınlanıyordu sabahlar...
KUTLARIM DİZELERİNİZİ.RABATLI
|
|
|
|
28 Nisan 2008 Pazartesi 19:56:45
akıcı
yani okunasıydı anlatımın
kocaman tebrikler...
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
