Yağmurlu bir pazar günü öğleden sonra ne yapacaklarını bilmeyen milyonlar, bir de ölümsüzlük isterler. Susan Ertz [Paylaş]
E-mail: Şifre: Facebook ile bağlan Üye ol | Şifremi Unuttum
Türkiye Şiir Platformu
ANASAYFA ŞİİRLER Edebiyat Defteri YAZILAR Edebiyat Defteri FORUM Edebiyat Defteri ETKİNLİKLER Edebiyat Defteri NEDİR? Edebiyat Defteri Kitap KİTAP  Edebiyat Defteri Tv TİVİ Edebiyat Defteri Sesli Şiirler MÜZİK Edebiyat Defteri BLOG Edebiyat Defteri Atölyeler ATÖLYE  Edebiyat Defteri BİCÜMLE Edebiyat Defteri ARAMA Edebiyat Defteri İLETİŞİM

CEMİL BEY VE KEDİLERİ-VI


Sabah erken uyandı ama hiç tadı yoktu
Kafasını yorganın altına tekrar soktu
Yaşlı adam, ölümü düşündü uzun süre:
Dedi ki: »Mezarlığa benziyor şu yer küre.«
»Yalnızlık, bana ağıt yakan yaşlı kadın.«
»Ah gençlik ne zaman hazanlara uğradın.«
»İşte tam bu yatakta geberip gideceğim.«
»Kiminle helalleşip vedalar edeceğim?«
»Sen yalnız öleceksin Cemil bey, inkar etme.«
»Yokluğu, hayalinde, var etmekten, ar etme!«
»Hadi kalk soba seni bekler yakasın diye.«
»Aceba ne versem ki acıkmış dört kediye.«
»Dolapta tavuk vardı, kafidir kemikleri.«
Bu cümleyi söylerken soğuktu mimikleri:
»Bunu bulduklarına şükretsinler bu kışta.«
»Büyük lütuf.« dedi pencereye her bakışta
Yorganı itip kalktı ama bir sarhoş gibi
Kedilerden ses seda yoktu, işin garibi
Lavaboya yürüdü çapaklanmış gözlerle
Ve aynayla konuştu sitem dolu sözlerle
»Her gün şu mutsuz yüze, baka baka usandım.«
»Ruhum gibi bedenim hiç yaşlanmaz sandım.«
»Ey ayna! Senden bir de içimde var, kırılmaz.«
»Bir mezarda çürüsem bile benden ayrılmaz.«
Yüzünü kuruladı; sonra sobayı yaktı
Odunlar yanarken etrafa şöyle bir baktı
Anneleri pencerenin önüne yatmıştı
Patisini de koltuğun üstüne atmıştı
Yaşlı adamı görür görmez mav dedi kedi
Saate baktı: geçiyordu onu, on yedi:
»Sizin yüzünüzden geç uyandım, bakma öyle.«
»Yavrular nerde, nereye sakladın, hadi söyle!«
Adam dırdır ede ede mutfağa gitti
Buzdolabını açtı ve eli yağa gitti
Ardından da zeytin, peynir çıkardı dolaptan
Çarşamba günü pastırma almıştı kasaptan
Onu da aldı ve yumurta kırdı üzerine
Canı süt içmek istiyordu çayın yerine
Dün akşamdan kalanı, cezveye döktü hemen
»Midemi bozmuş« dedi »yediğim acı çemen.«
Eşi »Süt iyi gelir« derdi »karın ağrısına.«
En güzel şifamsın diye hitap ederdi karısına
Salona girip her şeyi koyunca tepsiye
Hepsi geldi gerek kalmadan pisipisiye
Adamın etrafını sardı şirin minnaklar
Hatta birbirine dolanıyordu ayaklar
Yaşlı, yere çömeldi; tepsi de kucağında
Kahvaltıya başladı, sobanın sıcağında
Kediler fır dönüyordu bir, bir lokma için
Sütü koklayanlara bağırdı:»Zıkkım için!«
Zavallı yavrular, koşup saklandı korkuyla
Karınlar doyar mı doymaz elbette kokuyla
Peynir yerken, adamı seyrettiler uzaktan
Neredeyse bitap düştüler miyavlamaktan
Bu defa anneleri sessiz sessiz yaklaştı
Tepsinin etrafında, birkaç defa dolaştı
Adam çok sinirlendi: »Yahu bir rahat verin.«
Kedicik, biraz uzaklaştı: »Hah şöyle aferin.«
Ama pes etmedi birden tepsiye saldırdı
Yaşlı adam da çatalı havaya kaldırdı
Fırlatınca isabet etti sol kulağına
Ilık ılık kan iniverdi alt dudağına
Öyle bir bağırdı ki oda yankıyla doldu
Kulağın içi, tamamen kan-ı revan oldu
Yavruların gözüne hüzünle korku çöktü
Dördü birden adeta ecel terleri döktü
Adam ayağa kalktı tepsi ile beraber
Çatalı alırken dedi ki: »Hak ettin, geber.«
Sonra mutfağa gitti…Bulaşığa koyuldu
Çatalda kıllar vardı…Deri fena soyuldu
Çeşmenin altına tutar tutmaz gitti hepsi
Sadece suya tuttu… Kirli değildi tepsi

Oyun seven yavrular dağılmıştı etrafa
Siyah beyazlı çıkmış, kitapla dolu rafa
Yaşlı adam, onları toplayayım dedi
Korku içinde, seyrediyordu anne kedi
Yaşlı nerede anne oradaydı, merakla
Bütün nefesini, tüketti miyavlamakla
Adam hiç aldırmadı ki ananın haline
Bir daha bırakmadı, her geçeni eline
Sarı benekli yavru saksıya girmiş ama
Çiçeğin başı değiyordu buz gibi cama
Adam bunu görünce, sinirleri gerildi
Hareket edince vazo pat diye devrildi
Atmaca gibi kaptı kediyi ensesinden
Canı yandığı belliydi acıklı sesinden
Kapıyı açtı... Biraz da bahçede yürüdü
Bir yandan da önündeki karları kürüdü
Sertçe yere bıraktı bu dilsiz öksüzleri
Karın içine gömüldü yuvarlak yüzleri
Anne koştu ve birinin ensesinden tuttu
Onun derdinden kendi yarasını unuttu
Alıp götürdü güç bela duvarın dibine
Sonuncu ağzında..baktı.. evin sahibine
Acı veda gibiydi ananın son bakışı
Anladı ki sokakta geçirecekler kışı




(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.




acı adam ağıt alt anne bir buz cemil daha dolu dört erken geç gibi güç gün hadi hiç hitap ılık ile inkar kan ki korku nereye oda pastırma peynir sarhoş seda senî ses sessiz seven sitem sol son süt şirin tam tavuk ve veda yalnız zaman
 Yorumlar
 mucit55macit
 
21 Nisan 2017 Cuma 18:36:47
Bir iyi bir kötü haller ve gelgitler...
şiir çok güzel kaleme alınmış akıcı ve düzgün ifadeler.
devamı olur her halde
kalemine sağlık
 Sadık KARADEMİR
 
21 Nisan 2017 Cuma 12:32:01
keşke bitmeseydi dediğim dizeler..yüreğinize sağlık selamlar saygılar..
 İmdat TÜRKEL
 
21 Nisan 2017 Cuma 11:13:18
BU GÜZEL VE ANLAMLI ŞİİRİ YAZAN YÜREĞİ KUTLUYOR ESENLİKLER DİLİYORUM HOCAM ÇOK GÜZEL OLMUŞ TEBRİKLER


CEMİL BEY VE KEDİLERİ-VI şiirine yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.

Üye değilseniz üye olmak için tıklayın.


Üye ol Şifremi Unuttum