|
|
|
İSTANBUL
öldüğüm kent...
gecenin ikisinde soluğumun donduğu
karların beni ezdiği kent
aşk benim adıma
bu şehirde bir kez yaşandı
bu şehirde aşk bin kez öldü
yasaklarımı kaldırdığım
yaşadıklarıma pişman olduğum
yağmurlarda ağladığım
solduğum kent
ellerimden kaçanların acısı
hayatımın en uçuk rüyası
gözlerimin ihanet karası
terkedildiğim kent
Ey İstanbul beni aldın
öldüm kolarında
aşkı tattım sokaklarında
soldum denizinde
terkedildim yedi tepende
...........
sen benim acılı,
ama en şevişken kentimsin
..............
2005 çırak
|
|
|
Bu şiire henüz yazılmış yorum yazılmamış.
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
