|
|
|
Kızıl bir boşluk
yaşlanmış yüreğimi dinliyorum şimdi
ne bu kahır…
mısralar ketum ey güzel
hiçliğimin içimde inliyor endamın
geri getiremediğim zaman ve ötesinde ben
öyle dolmuşum ki; unuttuğumlar...
özür dilerim sizden .
parçalarıma mahal vermez köprüler
bende söylerim kahrımdan türküler .
yüzümü parçaladığınız yetmiyor
güneşimi çaldınız..
ağlıyor…
ağlıyor şimdi ikindiler.
hangi kum tepesi, hangi rüzgarda gülerdi
fecrine kara yazmayı kim bağlıyor
kızıl bir boşlukyüzümün sağ kısmı
kusurumu bağışla…
yüreğimdekiler .
yosmanın izinde kaybettiğim
hiç gelmedin ki geri sen
bıraktığın izlerde aranırken
soluğun ensemde
ha bu gün…
ha şimdi...
ha yarın
bitiverdi ikindiler.
beklerken öyle unutulmuşum ki
geriye kalan bir, iki pörçük hatıra
muhabbet kuşundan mı haber
yaz çığlığını terimle sulamışım
susuzluğumda sen
suskunluğum zamanı beler.
gökle yer arasında kalmışlığım
bir kadre ötesi
tutukluyum size ey… yıldızlar
izin verinde götüreyim koynumda
birinizi, ikinizi.
Göğü karanlık deler..
|
|
|
Acaba Nedir?:
ben
,
bir
,
geri
,
güzel
,
haber
,
hiç
,
iki
,
kalan
,
kara
,
ketum
,
kızıl
,
kim
,
kum
,
muhabbet
,
sağ
,
şimdi
,
türküler
,
ve
,
yarın
,
yaz
,
zaman
|
|
Bu şiire henüz yazılmış yorum yazılmamış.
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
