|
|
|
zaman
zaman iyi ki uyutmuş salıncağında
yüzüme örtmüş ışıtan mendil
ışığı belle demiş sevgiyi öğren
bekle demiş düşer darağacından
yeşerir gün be gün içinde ki sen
sevgilim henüz ölmedi zaman
ölmezdir sevgi içinde doğan
bu mavilik bu yol bu beyaz bulut
bir serçe umutla dalda öterken
yep yeni umutlar kalır zamandan
biz tuttuk biliyorsun zamanı cepte
umutsuzluk tarlasına atılan taşı
yere ğöğe yolladık binler binlerce
binlerce umudun öldüğü yerde
yeşerir bir gün yaşam ağacı
sevgilim bizi engelleyemez bu saydam zaman
gerçek gibi görülen bu yalan boyut
bu yokluk hiçlik sunulan boşluk
ölmez bu düzlemde yeşeren umut.
|
|
|
|
18 Nisan 2008 Cuma 12:57:37
biz tuttuk biliyorsun zamanı cepte
umutsuzluk tarlasına atılan taşı
yere ğöğe yolladık binler binlerce
binlerce umudun öldüğü yerde
yeşerir bir gün yaşam ağacı
umuda dair yazılmış çok güzel dizeler
ve iç ferahlatıcı
yüreğinize sağlık keyifle okudum kaleminiz daim olsun
|
|
|
|
18 Nisan 2008 Cuma 10:18:36
çok iyi bir şiir...
farklı imgeler okudum..
kutluyorum sizi...
|
|
|
|
18 Nisan 2008 Cuma 04:54:16
yüzüme örtmüş ışıtan mendil
ışığı belle demiş sevgiyi öğren
-
bellemek, ögrenmek ayni şey degil midir sair
madem mendil geciyor de ki; ışığa sür yüzünü sevgiyi öğren..
hoş bir calişma aslinda, biraz demlenmesi lazim şiirin
tebrik ettim..
|
|
|
|
18 Nisan 2008 Cuma 04:03:22
Ölmez bu düzlemde yeşeren umut...
Umudu ebedileştiren yüreğinize sağlık...
Kaleminiz daim olsun...
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
