|
|
|
rahmetli
..mor bir akşam üstüydü
merdivenler ıpıslak
yağmur usandırırcasına yapışkan
gün sonu telaşında serce
kart sesiyle kuzgun
ağzında sakızıyla çıkageldi nermin
masalar kuruldu birer birer
renkler vurdu sahile
her şey öylesine uygun
biraz ayaz var az..az biraz kalkacak
kadehler
şerefine,kanbur şükrünün
bodrum bozuğu meyhanesinde,.
evde..
gözlerde..
bulut bulut har..
hoca tutturmuş bir duaya ayar
gizli gizli bir sevinç var
nezaket içi konuşmalar
üzgün üzgün.. gerildi gerildi
yaşını yaşmağıyla sildi,nermin
birazdan kefenlenecek dedi.. mevta
elveda ..demeden gün
solmadan gül
usul usul.. daha dedi neler neler
utandı şükrü
güldü içten içten
kefen patladı birkaç yerden
helallik istedi hoca cemaatten
helal dendi.. üç kere derin derin
tek,etmedi çinayetten tutukluydu sevda
nasıl etsin..öldürmeden
dostuydu.. rahmetlinin.
2008/izmir
|
|
|
Bu şiire henüz yazılmış yorum yazılmamış.
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
