|
|
|
BEKLEYEN
Çok bekledim seni,
Bir Proustvari hastalık kaldı gözlerimde
perspektifli resimlerden sonra...
çok özledim seni,
Proustvari bir yatakta kaldığım sürece...
İnsan yalnızlığına sarılırmış öncelik hakkı olarak,
Yerlere serpilmiş
Sözcükleri toplamadan önce...
Seni çok topladım ’kün’den sonra.
Her yerime bulaşacak kadar uzaktın.
Sen dahil...
Şimdi İstanbul kadar güzel bir sesin var,
Şiirleri okurken...
Çocukların resmini çiziyorum,
Şiirlerine yakışırcasına...
|
|
|
|
15 Nisan 2008 Salı 18:14:18
sizinde siirinizi ilk defa okudum cok hos yazmissiniz icten tebrikler saygilar
|
|
|
|
14 Nisan 2008 Pazartesi 23:52:19
çok anlamlı bir şiirdi..öncelikle kutlarım..kelimelerin ardının nasıl geleceği bilinmeyen ve zor bir anlatım seçmişsiniz başarılıydı..
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
