|
|
|
son çığlık
buz kesen yokluğunda yine üşüyorum seni
yine yoksun
boğazıma kadar sensizliğin içindeyim
sensizliğin ortasında nafile çırpınışlar...
sonu belli daha başlamadan
batıyorum...
sensizliğin ta dibine batıyorum
içim dışıma akıyor kanla karışık
dışım gözlerimden damla damla
hep susuyorsun
tüm sesli harfleri çıkarıyorum adından
adın susuyor...
yorgunluğum dizlerimi bağlıyor düşüyorum
gözlerim şiirlerime yağmur oluyor
kan dolu dizlerde kanıyorum
sessizliğin girdabında susuyorsun
gel-gitler bir türlü gitmek bilmiyor
hep gözlerime vuruyor dalgalar
bir adı da sensizlik oluyor aşkın
ve bir sevda uğruna yok oluş peyderpey...
bereketlenen anlamsızlık;çoraklaşan umut...
şimdi bir avuç daha batıyorum
kurtulmak çocuk masallarında kalıyor
derinliklerimdeki ben yine kanıyor
şimdi sus...!
dolu dizgin cümlelerinle sus
yorgunluğum,anlamsızlığım suskunluğumun mimarı olsun
sana beni susmalar kalsın
bittiğim yerde başla hayata
son çığlığıma da sus...!
yorgunluğum,anlamsızlığım ve suskunluğumla...
gidiyorum...
|
|
|
Acaba Nedir?:
ben
,
bir
,
buz
,
çocuk
,
daha
,
damla
,
dolu
,
gitmek
,
kadar
,
sevda
,
ve
,
yağmur
|
|
|
11 Nisan 2008 Cuma 16:54:18
Yüreğinize sağlık. Saygılarımla.
|
|
|
|
11 Nisan 2008 Cuma 15:47:05
şimdi sus...!
dolu dizgin cümlelerinle sus
yorgunluğum,anlamsızlığım suskunluğumun mimarı olsun
sana beni susmalar kalsın
bittiğim yerde başla hayata
son çığlığıma da sus...!
yorgunluğum,anlamsızlığım ve suskunluğumla...
gidiyorum...
ÇIĞLIĞIMA DA SUS...
GÜZEL DİZELERİNİZİ KUTLARIM.RABATLI
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
