|
|
|
KİTAPTAKİ ROMANIM
Seni bir kitaptaki roman gibi okudum
İlk başlarda çok heyecanlıydım
Sonra İtiraf edeyim biraz sıkıldım
Hiç beklemezken tadına almaya başladım
Sana kendimi verdikçe verdim tutamadım
Roman içinde roman oldum anlayamadım
Çıldırdım, gerildim, ağladım, umutlandım
Hayatta değil romanda yaşamaya başladım
Sayfaların hiç bitmeyeceğini sanmıştım
Ta ki son yazısında göz yaşlarımı gördüm
O an anladım her şeyin sonuna varmıştım
İlk başta niye niye olamaz diye haykırdım
İsyanlarımı aya, yıldızlara, evrene anlattım
Hiç kimseden bir cevap, bir yardım alamadım
Anladım boşuna isyanlarımla başbaşaydım
Her güzel şey biter romandan bunu çıkardım
Romanı kitabı toprağa kadar kalbime sakladım
Seni kefenlerimle toprağın altında okuyacağım
|
|
|
|
11 Nisan 2008 Cuma 10:40:37
Roman içinde roman oldum anlayamadım
hep öyle olmaz mı bi yerlerde kendimizi kaybetmezmiyiz
herkez kendi romanını yazmaz mı
bunu anlamayan veya anlamak istemeyen bizim değer verdiğimiz insanlar için önemi yoktur ama
kendimiz için büyük bir adımdır
beğenerek okudum yüreğinize sağlık...
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
