|
|
|
İNSANLAR
İnsanlar.
İnsan olmaktan çıktılar.
Gönül hanesini yıktılar.
Bedene kurşunları sıktılar.
İnsanlar şu zalim insanlar.
İnsanlar.
Tatlı sözleri acı ettiler.
Doğruları yalancı ettiler.
Candan canı,yabancı ettiler.
İnsanlar şu vefasız insanlar.
İnsanlar.
Zengini kollayıp,fakiri tanımadılar.
Adam kayırıp,koltuğu kaptırmadılar.
Şeytana tapıp,meleği unuttular.
İnsanlar şu kalleş insanlar.
İnsanlar.
Avareyi sevdiler,çalışanı ezdiler.
Rüşveti sevdiler,alanı ezdiler.
Düşmanca her bir yerde gezdiler.
İnsanlar ah ah şu insanlar.
|
|
|
|
10 Nisan 2008 Perşembe 01:13:16
Üstadım...
Şiirde zor olan genellemeden kaçınmaktır
insanlar derken şiirin herhangi bir mısrasında
genellemenin dışına taşabilseydin çok çok
daha güzel olurdu...
Ama dersinki anlayan anladı bende anladım olumsuz
olanları bahs konusu insanları evet katılmamak mümkün
değil tespitlerinize, her şeyin maddiyat olarak gösterildiği
vede görüldüğü bir zamanda yaşamak şanssızlığını yaşıyoruz..
Güzel anlamlı vede düşündürücü bir eser okudum usta kaleminizden
sizi vede eserinizi kutlarım TEBRİKLER..
Selamlarımla..yudumyunus
|
|
|
|
09 Nisan 2008 Çarşamba 23:48:59
Zengini kollayıp,fakiri tanımadılar.
Adam kayırıp,koltuğu kaptırmadılar.
Şeytana tapıp,meleği unuttular.
İnsanlar şu kalleş insanlar.
İnsanlar.
Güne göndermeler var.Belki de bütün insalık tarihinin özetiidir mısralarınızda dilllendirilen
Şiir insana dair gerçeği anlatmalı.
Ama nasıl anlatmalı .Dilin imkanlarını ahenkle çağışımlarla süsleyerek elbette
Sağlıcakla kalınız
|
|
|
|
09 Nisan 2008 Çarşamba 23:48:14
vefesız insanlar işte dünyayı yakıp yıkanda bunlar degilmi
yüreginize yazan ellerineze saglık şii tadında şii okudum
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
