|
|
|
Yansı(ma)
Yağmur muydu adımlarımda hızlanan,telaşlı?
Köpüklenirdi düşlerim bazalt bir burçta,
Bir Ben u Sen daha yaşatma sevdasında değildim oysa.
Ama Kasım ikindisine düşürdüğüne göre yükünü,
Bir çisenti ile tatmin olmayacak yeryüzü.
Fırtına!..Fırtına!..Fırtına!..
(Yeraltı... bir sığınakta tutmalıyım düşlerimi.
Ya öfkeli yağmur eritirse tümünü...)
Düşüm:Gülüşlerimde büyüyen bir başkaldırıyla çözmek demokrasi bilmecesini ve şaibeli bir geçmişe sahip birilerini yaralamak kendi hançeriyle...
Yağmur hızlandıkça giriyorum düşlerimle bir dehlize...
Avuçlarımdan kayıp gitti bir çakıl taşı.
Gözyaşlarıyla diri tutardı oysa coğrafyamı.
Emaneten farklılaşıyor şimdi kıvrımlar...
Metruk da olsa bir adayı yaşanabilir kılacaktım.
O uzaktaki ümit ışığı aydınlatacaktı adamızı.
Bir gül fidesi dikemez miydim yani,
Hıdrellezde tutturmak için dalına bir dilek?
Kıyıdaki kadırgaydı beni Kaf Dağı’na götürecek...
İşte başladı öfkeyle yağmaya...Fırtına çıktı ve çıkardı ortaya gerçekleri...
Gerçekler çekiştirmeye başladı eteğimi,
Şimdi korku parkına düşürmeye çalışıyor birileri beni
Bilirim bu oyunları
Önce öykündüğüm dizeler bir bir kurşunlanacak,
Sonra adım anılacak ölümcül tezgahlarda ,
Sonra... sonrasını hepimiz biliyoruz,sözde bir mahkeme kurulacak
Ve beynim karış karış aranacak .
Hüküm: Karanlık odaya tek kurşun...
Ve gerekçeleri:
<Şimdi gazete sütunlarında bir direnişin öyküsü diye yazarlar. Hayır biz öldürmedik o düşlerinin kurbanı...>
Oysa bilinmez bu düşüşler biletir sevdamı...
Eskiyor saatler, fırtına dindi.
Yön verebilir sanırım bu kent yağmur sularıyla
Adresi yutulan bir köy evine.
Dicle uyumaz fırtına da bile , hayat verir berraklığıyla kimliksizlere.
Uyutulanlar bilmez tabi Hewsel bahçelerinde kaç gülün solduğunu.
Sahi yüksek rakımlı bir kentte kaç gül solar?
Ve panayır yerlerinde ki solgun yüzler.
(kırk sekiz dakika olmuş düşlerimi sığınaktan çıkaralı)
İşte düşlerim eskisi gibi güçlü hâlâ,
Yağmurlar eritemedi...
O kurşun da karanlıkta boşluğa sıkıldı sanırım,
Bir öykü kahramanı yapamadınız beni.
Günler ... Aylar... Yıllar...
Eskiyen yüzünüzde yenilenen bir belayım ben.
Roda Uyanık 28.11.2002
|
|
|
Acaba Nedir?:
adım
,
ben
,
bir
,
çözmek
,
daha
,
fırtına
,
gazete
,
gibi
,
gül
,
günler
,
hayat
,
hayır
,
ile
,
kasım
,
kayıp
,
korku
,
köy
,
mahkeme
,
metruk
,
o
,
oysa
,
öykü
,
şimdi
,
ümit
,
ve
,
yağmur
|
|
|
24 Nisan 2008 Perşembe 00:55:46
tanıdık yüzleri aralayan güneşlerin mahkum edilişi yıldızları evrenden kovar...ve ---ro jı nuh veda ---derken kayan gözlerin atfosfer baışların hakimiyet kaygısında dünyayı kendine benzetmeye çalışnların mahkumiyetine meteor bakışlar fırlata dursun zaman...nafile ...çırpınış balıkların ölüme çığlığıdır....ro de here ava.....kovulmuşluk kadar adaletsizlik......tebrikler....
|
|
|
|
09 Nisan 2008 Çarşamba 05:00:35
İşte düşlerim eskisi gibi güçlü hâlâ,
Yağmurlar eritemedi...
O kurşun da karanlıkta boşluğa sıkıldı sanırım,
Bir öykü kahramanı yapamadınız beni.
Günler ... Aylar... Yıllar...
Eskiyen yüzünüzde yenilenen bir belayım ben.
sevgili Roda
yine her zaman ki gibi harikaydı gönül lavların...tebrikler tebrikler...seçkiyi de...
saygılar..selamlar..
|
|
|
|
09 Nisan 2008 Çarşamba 02:42:14
MÜKEMMEL BİR DİRENİŞ YAMUKLARINA HAYATIN/BAŞKALDIRI;SANATIN DİLİNDEN /MAĞMA SICAKLIĞINDA KURULAN DÜŞLER...ŞİİR BANA;ŞİDDET DOĞACAK YENİ TPLUMA GEBE ESKİ TOPLUMUN EBESİDİR ! ÖZDEYİŞİNİ ANIMSATTI..
Saygılarımla...
|
|
|
|
09 Nisan 2008 Çarşamba 02:08:10
Harika bir finaldi..
Saygılar, kutluyorum..
|
|
|
|
08 Nisan 2008 Salı 00:49:40
seni yarın tekrar okumak istiyorum
yaz olurmu yaz....
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
