|
|
|
ÇELO’YA ÖZEL
( Şiirin Hikayesini Görmek İçin Tıklayın )
Şiirin Hikayesi
Çelo çobanlık yapardı.Şimdi işsiz..''Abi beni yaz'' Der her karşılaştıgımıza.
Etme Çelo beni kim dinler'' Desem de..O diyor ki ''Yaz'' ''De ki'' der anlatır.
Bu şiir işe yaramasa da Çelo'ya sayğılarımla..
DE Kİ:
Çoban moban iş bulurdu
Kalmamış köyünde davar
Üç beş çuval un umudu
Şimdi ondan da oldılar..
DE Kİ:
Avradına ’DERTLİ’ derler
Oğlan donsuz geldi gider
Kime sorsa diyor ’KADER’
Bu kadere kul oldular..
DE Kİ:
Huğu seksen yerden akar
Bikaç konu komşu bakar
Bir çalımlı ağası var
Sevmez ama tapar Çelo..
............
Peki Çelo anlatayım
Olacaksa benim payım
Ankara’da yoktur dayım
Hepsi rahmetli oldular..
Geçti şairlik dönemi
Kimse vermiyor önemi
Ne seveni, ne söveni
Artık yalama oldular..
Sana başka ne yazayım
Söyle ben kime kızayım
Ne muhtarım, ne azayım
Sesim ulaşmaz duysunlar..
Bir garip şairim işte
Söylenirsin her görüşte
Ne kayınım, ne enişte
Hepsi emekli oldular..
AMCA’DAN
http://amca33.blogspot.com/
|
|
|
|
05 Nisan 2008 Cumartesi 09:54:23
Biz duyduk Ankara'dan , lakin ne hükmümüz geçer ne sözümüz. Duyarız o kadar. Sevgiyle...
|
|
|
|
04 Nisan 2008 Cuma 22:44:10
çok güzeldi ozanım kalemine sağlık
|
|
|
|
04 Nisan 2008 Cuma 22:17:13
güzel şiir,
çelo'ya ve size selamlar saygılar...
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
