Dostları Çoktan Düşmanlarıyla Antlaşmış Gitmiş
Gözlerinden, kızgın lav akar!
Dokunsan, içi cız cız diye sızlar.
Bedeninde yorgunluk, ruhunda burukluk!
Bahtı; ümitsizlikten kapkaranlık,
Dimağını aydınlatan ışıkta bir sönüklük var.
Viraneye dönmüş hayali,
Oklara dizilmiş ümidi.
Ya yüzünde beliren izler,
Hafakanlı tinleri sızlar!
Bütün bu altın hatıralar doostlarının eseri!
Çünkü, dostları çooktaaan hasımlarıyla antlaşmış gitmiş!
Abdulkadir Arca
|
|
