|
|
|
ŞANS
Nere alimi uzatsam yok oldu Baharın yeşilliğini kuruttu gözlerim Neden işlerimin rast gitmediğini sordum Kendini zorlama şansın yok dediler.
Talih oyunlarını denedim olmadı. Sevgi-yi aradım kapılar kapandı. Çevreme baktım ,kimse kalmadı. Arama kimseyi ,şansın yok dediler.
Biri çıktı ben şansa inanmam .. Kaderini kendin yaratırsın dedi Derken bir ömür bitti.Her şey tükendi. Veda ederken şansın yok dediler.
Zaten hiç şansım olmadıki
BERŞAH
|
|
|
|
04 Nisan 2008 Cuma 23:56:47
Kendi güzel....yüreği daha da güzel ey....dost o duygusal paylaşımların için sonsuz teşekkürler en iyi temennilerim seninle.Ancak Şansın yoksa hiç bir temenni de ne yazık ki işe yaramıyor....aynen senin bu güzel dizelerde yazdığını yaşayan o şanssız yaratılmışlardan biri olarak sana booolllll şannnnsssss diliyorum.
Atiye DANIŞ tarafından 4/5/2008 12:00:37 AM zamanında düzenlenmiştir.
|
|
Okuduğunuz yorum şiirin sahibi tarafından etkili yorum olarak seçilmiştir.
|
|
04 Nisan 2008 Cuma 18:51:32
Kullarının alnına yazı yazmaz yaradan, Yaşadığın hiçbir şey kaderin değil senin. Kainata nakşetmiş, yazmış ta onu yazan, Oradan devşirdiğin, işte odur kaderin...
Ne olursa olsun, ne derlerse desinler, şansı da, kader dediğimiz hayat hikayemizi de kendimiz belirleriz...Yüce yaradan kaderimizi yazan değil, önceden bilendir... şanssızlık ise, Allahın kainata yazdığı kurallar sistemine tabi olarak yaşarken; asıl kader olan bu değişmez kuralar sistemi içinde bulduğumuz,istenmeyenlerle muhatap oluşumuzdur...
Umutsuluk bulutları yüklediğiniz dizelerinizi kutluyorum... Saygılar sunuyorum...
Dilerim bahtınızın güneşi parlasın da, sıcağında terleyin hep...
|
|
|
|
03 Nisan 2008 Perşembe 18:21:23
KUTLARIM
|
|
|
|
03 Nisan 2008 Perşembe 08:44:11
Şansım yok deyip kendini kahrettirmeye hakkın yok sevgili berşah. Biraz şansını zorlamalısın. Şiirin , duygularının dışa vurumudur zaten. Tebrikler. Sevgiyle ve şiirle kalın.
|
|
|
|
02 Nisan 2008 Çarşamba 02:52:33
Herkes ünlü sihirbaz Harry Houdini'nin adını duymuştur… Yanına hiçbir gereç almadan, yalnızca giysileriyle girdiği herhangi bir hapishaneden bir saatten önce kurtulacağını iddia eder ve bununla övünürdü… İngiliz Adalar'ındaki küçük bir kasaba Houdini'yi davet etti… Houdini kasabanın yeni hapishanesine geldiğinde, hapishanedeki bir hücreye yerleştirildi... Heyecan doruktaydı… Kapılar kapandığında hiç kimse onun o hücreden çıkabileceğine inanmıyordu… Houdini’nin kemerinde yirmibeş santimlik bir çelik parçası vardı ve bütün kilitleri onunla açardı… Otuzuncu dakikanın sonunda, yüzündeki kendine güven ifadesi yok olmuştu… Bir saat dolduğunda artık ter dökmeye başlamıştı... İkinci saatin sonunda kapının üzerine yığıldı ve kapı o anda kendiliğinden açıldı... Kapıyı kilitlememişlerdi... Kapı yalnızca Houdini'nin kafasında kilitliydi… Biraz itse açılacaktı kapı, ama kapının kilitli olduğunu düşündüğü için bunu denemedi bile… Şans kapıları da aynen böyledir… Kilitli olduklarını düşünüp, açmayı denemeyiz bile...Fakat bazen yapmanız gereken tek şey, şöyle hafifçe dokunuvermektir kapıya…
****TEBRİKLERİM VE SAYGILARIMLA ŞAİR/ŞANSINIZ BOL OLSUN****
|
|
|
|
01 Nisan 2008 Salı 19:03:31
Nere alimi uzatsam yok oldu Baharın yeşilliğini kuruttu gözlerim Neden işlerimin rast gitmediğini sordum Kendini zorlama şansın yok dediler.
biraz daha gayret şiire daha geniş bir iç dünyasından bakın başarı arkasından gelir sellamlarımla
|
|
|
|
01 Nisan 2008 Salı 19:00:05
Tebrikler güzel bir eserdi...selamlarımla
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|