|
|
|
son umut
karaya boyadım odamı
hiç ışık girmesin odama
perdeleri çektim iyice yanlızlığım benim
içimdeki ışığı arıyorum
buda son kibrit son umut
siğaramı yakan ateş
söndürememde artık ilk ve son siğaramı
iyice alıştım ölüme yakınımda bi hayli
kör olmak gibi bişe ölüm
beyaza hasretti kara
bir rüya görsem kalabılık insan dolu
bir banka otursam yosun kokusu
biraz çekirdek
kalın kaban sırtımda
sakalarım bi hayli uzun
sayfaların yorgunluğu gözümde
rüyamda bile uykusuzum
yürüsem biraz kum dolsa ayaklarıma
ani bir dalga ıslatsa beni uyanırmıyım
bu rüya aralıyacakmı perdemi
ışık gir odama aydınlat bedenimi
soru sorma sadece içeri gir
ekizo
|
|
|
Acaba Nedir?:
artık
,
bi
,
bir
,
dalga
,
gibi
,
ışık
,
ilk
,
insan
,
kibrit
,
kum
,
rüya
,
sadece
,
son
,
ve
,
yosun
|
|
Bu şiire henüz yazılmış yorum yazılmamış.
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
