AĞAÇ ve BEN

Ahlat ağacının meyvesiydi
Anamın yediği ekmeğin unu,
Ben ana karnında kurmuştum
Ağaçla dostluğumu,

Kucaklamış beni ağacım
Bebekken beşiğimde,
Tıkır tıkır, tatlı tatlı ninnilerle
Korumuş beni anam gibi
Uyumamış,dikilmiş kapılarda,
Yorgan olmuş örtülmüş üzerime
Köyde, topraklı damlarda,

Bereket çağırmış üstüme
Büyütmek için beni
Toprak kokulu akşamlarda,
İyiye, güzele, doğruya
Yüceltmek için binleri
Sevgili kitaplarda,
Her kelime bir meyve,
Ağacın dostluğu var kanımda
Sevgi dolu, aşk dolu
Hayat dolu dallarda…

H.İbrahim SAKARYA