|
|
|

Sonbahar Senfonisi
Ağaçların arzıdır, toprağa düşen yaprak. Bu arzı iştiyakla bağrına basar toprak.
Sonbahar hüzünlerin resmi geçit mekanı. Günler kısalmakta ve daraltmakta zamanı.
Karışır sonbaharda güleni ağlayanı. Başlar bağda bahçede yeşilliğin talanı.
Fani ömürler biter gerçek olur yalanı. Gidenler gider kalır geride ağlayanı.
Her yaprak düşüşünde açar bağırda yara. Bu oyun yıllardır var meydan okur yıllara.
Hüznün rengi yapraktan akseder durgun suya. Her akşam ve her sabah gönülde aynı hülya. Ankara,27.03.2008 İbrahim KİLİK
|
|
|
|
27 Mart 2008 Perşembe 17:32:59
Her şey çok iyi gidiyordu hece şiiri adına, tâ ki SUYA ve VAVEYLA'ya kadar. olsun varsın. o kadar kusur...
|
|
|
|
27 Mart 2008 Perşembe 11:57:24
Ağaçların arzıdır, toprağa düşen yaprak. Bu arzı iştiyakla bağrına basar toprak.
ah.......TOPRAK......
KUTLADIM
|
|
|
|
27 Mart 2008 Perşembe 10:28:26
harika olmuş bence, selam ve saygılar sunarım...
|
|
|
|
27 Mart 2008 Perşembe 09:54:00
Hüznün rengi yapraktan akseder durgun suya. Her akşam ve her sabah gönüllerde vaveyla
Yüreğinize sağlık... Saygılar...
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|