|
|
|
Yani bir şey/ yani hiç kimse
Yani yine de vurursan bir tarafı yetim kalacak
Kasım düşlerinin mart ikindisinde nisanı araması
Bir o kadar da acıdır saltanatın yıkılması.
Çünkü son çerinin Azrail terennümünde
İnceden bir çizik kondurması kalbine
Üstüne küller basıp bir o kadar tuz
Yıkılmasına sağlama yapar buz
Doğru denkleminde insanlar
Birbirine çarpıp durur.
Ne demeli şimdi şairin bağrında aşk Bir ölüm nişanı gibi sayımsız
Yani kaç bahar geçirdiğinin
Bilmukabele de göstergesidir.
Yönergesi aşk olanın gözleri
Göğün deliğinden eksilmez
Bana sair zamanların sesini dinlet
Göğün katlarında melekler
Kurmuşken saatleri
Ölümleri çağıran çocuk yalvarışı
Oyunlarında tel tel
Dokun saçlarıma.
Sana çocuklar getirdim
Güneşleri gözlerinden belli
Ellerinde uçurtmalarla
Göğü fetheden.
Edilecektir yani
Yani bir hiç kimse gibi
Apansız düş/ürmüşüm kendimi
Yüreğine.
Takılmadı ayaklarım
Üşümeye hazırdım.
Tutarken ikindiyi
Güneş sürülmüş gözlerinde
Işığa ayarlı zamansız bir bedevi…
Yani hiç
Yani yok
Yani yani ben…
Seviyorum.
Üç diri söylem, üç meşale
Üç deli güvercin yüreği kalbim kafesli
Yüreğimin darlığına ilişik
Düşür gözlerini.
Düşür de düşürsün gece
Peşine takılan acıları…
Yani bir şey
Yani
Hiç kimse.
|
|
|
Acaba Nedir?:
aşk
,
azrail
,
bahar
,
bilmukabele
,
bir
,
çocuk
,
çocuklar
,
deli
,
gibi
,
güvercin
,
hiç
,
kadar
,
o
,
ölüm
,
sana
,
son
,
şimdi
,
üç
,
yani
,
yetim
,
zamansız
|
Okuduğunuz yorum şiirin sahibi tarafından etkili yorum olarak seçilmiştir.
|
|
26 Mart 2008 Çarşamba 19:24:01
müthişti!
yani düş/tü biraz
yani çok gerçek
yakındı...
yani uzak
tam dokunuverecekken
kaybolmuş gibi.
şiirdi
en çok...
yani bitmeseydi.
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
