Tadılmadan târif etmenin, yaşamadan anlatmanın ne kadar yüzeysel kaldığını ve aşkın ne olup ne olmadığını bana en iyi anlatan kitaptı Vadideki Zambak.
Üniversitede bu kitap ve yazarı Honore De Balzac gönüllü olarak seçtiğim araştırma ödevlerimden biriydi.
Bir insanın başına ancak bu kadar aksilikler gelebilir ve ancak bu kadar acı çekebilir diye düşünmüştüm.
Ve, böyle bir muhteşem kalemden ancak klasikler içine girebilirdi.

Belki de bizim Mecnûn’umuzun bir başka versiyonuydu Balzac; hem, yaşlılığında da..