Orta yaşıma geldiğimde hayatı yeni anlamaya başladığımı gördüm. İnsan yüreğim sevgiyle yaşarken,şerefsiz insanları, riyakarlıkları görmeye başladığımı gördüm. Neymişim ben be! Özgür olamadım, uçamadım hiç. Sevenlere hep saygı duydum.Elimde bir sihirli anahtarım olsa çaresizlikleri, zorlukları, İnsanların hayatını çözmek isterdim. Sevenleri buluşturur, aşıkları yaşatırdım. Anladım ki; Ben hayatı yeni yaşamaya başlamışım. Neler göreceğim neler yaşayacağım bilinmez. Dostum dediğim,derdi olduğum kahpece aldattı beni! Hayat neler göstereceksin daha bilinmez.Hayat sen değilsin beni üzen, gücendiren insanlar.Ne diyeyim insanlar size? İnsandan daha değerli bir varlık daha varmı?Güzellikleri kalbinizden eksik etmeyin.
Karmaşık duygular yaşıyorum yine elbet ışıksız yaşanmaz. YAŞADIKÇA göreceğiz,çözeceğiz.