Şiirimin akışını bozup güzel tümceler aramaktansa; güzel tümceleri bozarak şiirimin akışına uydurmayı daha doğru bulurum.

Bir şair şiirin ardından koşmamalı, şiir şairin ardından koşmalı.

Yazdığımız şiirler sözlerimizi almalı. Ve okuyanın kafasını öyle doldurmalı ki artık imgelerin içinden çıkıp kelimeleri hatırlayamasın.

İster kâğıt üzerinde okunsun, ister kulaktan dinlenilsin benim sevdiğim şiir; düpedüz, içten gelen lezzetli, lirik, sıkı ve uzunu kısadan anlatan tümce dizelerinden oluşan şiirdir.

Şiir; süsten, özentiden kaçmalı, düzensiz, gelişi güzel ve korkmadan yürümeli okuyucunun dilinin üzerinde.
Ve sonrasında özgürce her lokmayı tadarak yutmalı.

Şiir sanatı ise;
insanı söyleyeceğinden uzaklaştırıp kendi yoluna çeker.

Gösteriş için nasıl ki herkesten başka türlü giyinmek, gülünç kılıklara girmek pısırıklık, korkaklıksa,
şiirde bilinmedik kelimeler, duyulmadık tümceler aramak da bir medreseli çocuk arayışıdır.

Aslolan bilineni bilinmedik imge dizemleriyle anlatabilmektir. Işıl Aksoy