ÜYELİK GİRİŞİ ÜYE OL
Anasayfa Şiirler Forum Etkinlikler Kitap Nedir? Bicümle Tv Müzik Atölye Arama Blog İletişim Yazılar
Giriş Yap Üye Ol
Şöhret, kazanmak zorunda olduğumuz bir şeydir; şeref, kaybetmemek zorunda olduğumuz bir şey. SCHOPENHAUER Paylaş
ANASAYFA
ETKİNLİKLER
NEDİR?
TİVİ
BLOG
BİCÜMLE
ATÖLYE
ARAMA

Teoman'dan ikinci mektup

"Not: Biraz rahat bırakılırsam, çok mutlu olacağım"

09.08.2011

Teoman'dan ikinci mektup

Aldığı tepkiler sonrasında yeni bir açıklama ihtiyacı daha duyan sanatçı bu kez sevenlerine ikinci bir mektup yazdı.

İşte Teoman’ın yazdığı ikinci mektup;

"Arkadaşlar bir mektup yazdım, hayatım değişti ! Gazeteye, internete bakmıyorum ama herkes bana bunlardan bahsediyor. Tam da benim kaçtığım şey. Konuyu sizlere daha arkadaşça anlatmaya karar verdim. Mektupta, edebiyatın şehvetine kapılıp metaforlar kullanmışım, " son bir intihar saldırısı" dedim, kendimi öldürüyorum zannedilmiş. Hem de müzik için!

O kadar da değil! Amcam arar, akrabalar- arkadaşlar arar, merak ederler. Hatta "Teoman müziğe geri dön" çağrıları yapılır, filan. Abartmayalım lütfen. Saldırı simgesel bir şeydi ve büyük ihtimalle beni sinirsel ve finansal açıdan mahvedecekti. Değmeyeceğine ve asıl sorunumun orada olmadığına karar verdim. Ortada sanki benim müzik dünyasına, sanat dünyasına bir kırgınlığım varmış gibi algılanmış sanırım.

Hayır.

Ama Türk müzik sektörünün yanlış gidişatına hakikaten de çok kızgınım, öfkeliyim. Tamamen değiştirilmesi gerekiyor. Artık direkt olarak benim sorunum değil ama müzisyenler dikkatli olsunlar, hem müzik algısı, hem de müzik dünyası zor durumda. Konu şu; normal bir hayatı sürekli erteleyince, bir de ün gibi bir illet artık paçanızdan çekiyorsa, hayatınız tekrar ediyorsa, sıkılıyorsunuz. Yaşadığınız hayat patinaj yapıyor, önemli bir değişiklik olmuyor, siz de sadece alışık olduğunuz bir standard için çalışıp duruyorsunuz. Türkiye’nin şartları iyileşmiyor. Siz de artık deliriyor ve bu problemleri saplantı haline getiriyorsunuz. Benim, hatasını tamamen üzerime aldığım bir problemim var. Bunu kendimi bildim bileli yapıyormuşum, şu müzisyenlik-sanatçılık meselesine gereğinden fazla takıntılı olduğumu farkedemedim.

Hayatımda bir sürü problemim, gerçekleştiremediğim isteklerim olduğunda bunlardan kaçmak için sanata fazla sığındım. Ayrıca da artık müzikte yeni ürünler verebileceğime inancım da olmadığından, bunca zaman sonra bu biraz ayıp kaçıyor. Daha yeni anlayabildim. Çok uzun zamandır, müzik harici yapmak istediklerimi söylüyorum, hem kendime, hem arkadaşlarıma; şunu yapacağım, bunu yapacağım diye. O kadar uzun zamandır ki, artık ciddiye bile alınmıyorum. Biraz karıştırdım galiba, madde madde yazıyorum.

Benim gibi; 9 stüdyo albümü yapmış, çocukluğundan beri kendini hayali bir sanatçı olarak ciddiye almış, çok çalışmış, çilesini çekmiş şarkılarına -yine biraz edebiyat şehvetiyle- kan/ter/gözyaşı akıtmış, aslında, yapacağını yapmış, yeni müzik stilleri bulacağına, yeni şarkılar yazacağına, yeni soluk getireceğine inancı ve isteği olmayan ünden sıkılmış, daha normal ve rahat bir hayatı yaşayan arkadaşlarına özenen müzik sektörünün gidişatına bakıp, mesela bir 10 sene sonra , sadece sponsorlar yardımıyla konserler veren, şarkılarının değerini düşüren "Teoman"ı itici ve açgözlü, kendi şarkılarının değerini düşüren biri olarak bulan…. ….. sadece şöhretli olduğundan, midesinin bulandığı insanlar tarafından adının zikredilmesinden artık çok sıkılan…. ….ve bunun gibi bir çok maddeyi yazabilecek ….. BEN müziği bırakıyorum.

"Sadece ara verebilirdin vs." diyen insanlara cevabım ise şu; bu iş benim hayatımın çok önemli bir bölümü. Para için filan değil, benim ona yüklediğim anlamlardan dolayı, biricik aşkım. Eğer kesin bir karar vermezsem, her an kendimi kandırabilecek kadar aşığım ona hala. Ve bu sevgi - alışkanlık - olası bir ün ihtiyacı, beni ileride çirkinleştirecekse kendi gözümde, ben bunu reddediyorum. Kendimden çok, şarkılarıma saygımdan dolayı. Onları seviyorum ve kolluyorum bu şekilde.

Aynı zamanda kendimi de kolluyorum. Açık olacağım; çok kısa bir zaman içerisinde, çok sevdiğim iki insanı kaybettim. Ve bu acıları halledemeyince, her zamanki formülümle müziğe sığındım. Artık zor geliyor. İleride daha da zor gelecek. Onlarla geçiremediğim vakitlere üzülüyorum. Ve bundan sonra sevdiğim insanlarla daha fazla birlikte olmak istiyorum. Şarkılarımı yazdım, oradalar. Dinlenilirlerse, sevilirlerse, yaşarlarsa çok mutlu olacağım. Ama sadece alışkanlık nedeniyle, konserler verebilmek, oyunda kalabilmek adına savaşmayacağım, üstümü başımı kirletmeyeceğim. Ortalık çok çamurlu. Olay bu kadar aslında. Abartmaya gerek yok dememin nedeni bu.

Önümde iki tane konserim var. 3 Eylül’de son konserimi veriyorum. Ondan sonra da, kendimi emekli ediyorum. Yapmadığım, içimde kalan şeyleri yapacağım. Gençlere ise müziği şiddetle tavsiye ediyorum yine de. Harika bir histir insanın şarkı yazması, söylemesi, çalması vs.

Bir de isteğim olacak; son konserlerimle ilgili fazla drama yaratılmasın lütfen. Artık başka bir hayat peşindeyim. İçim rahat, şarkılarımı yazdım, onları kendi kendime çalacağım sadece. Belki de bir kaç dostuma.

Not: Biraz rahat bırakılırsam, çok mutlu olacağım. "

Yorumlar
Mesaj Yaz 11.08.2011 15:52:48
Hatırlayabildiğim tek şarkısı 'paramparça'... O da Müslüm baba sayesinde: )) )))

Mesaj Yaz 10.08.2011 15:44:21
Türk Müzik sektörü kötü bir konumda diyemem vasat diyebilirim hatta. Teoman biraz kafasını dinlesin bence iyi müzik yapanlar çıkıyor halen takmayalım o kadar da

Mesaj Yaz 10.08.2011 15:28:45
Doğru kararı verebildi nihayet.
Zira, son kliplerinde, yaptığı müziğin; şehvet arzularının üzerine kaymak çeken bir obsürt olduğunu açıkça görmekteydim.
Enteresan bir sese sahipti.(Ses Kalitesi konusu tartışılır). Pop Müzik adına , ilk popüler olduğu yıllarında güzel çalışmalarla hizmet etmiştir.
Bundan sonra artık ;
Geri dönmesin. Geri dönerse, ancak para veren özel yatlarda-partilerde oyalanıp, yaşar. Gönlümüzde ve Yaşamın içinde değil.
Bugün artık müzik; Kendi özünden çoktan çıkarılmış bir ticari unsur halinde, üzerinden leş kargalarının kokuşmuş parçalar koparma gayreti içinde yabani bir ortama itilmiştir.

Anladığım kadarıyla Teoman, Hidayete eriyor. ALLAH, bu manevi yolda , yollarını açık eylesin...


Mesaj Yaz 10.08.2011 13:32:57
şu adama verilen değerin mislisini hakedip de göremeyen binlerce sanatçı var bu ülkede. fazla önemsemeyin.

Mesaj Yaz 09.08.2011 19:58:08
Bazı sanatçılar , Paraya maal olurlar bazıları halka , bu durumda da teoman kendi şahsına mall olmak istiyor.İstadiği gibi olsun .
Not...paralar suyunu çekince bir şekil geri dönüşü olacaktır....


Mesaj Yaz 09.08.2011 15:00:24
bir müzisyen, "müziği bırakıyorum" diyorsa anlayacağımız şudur: arkadaş müziğe zaten hiç başlamamış. teomanda hep nick cave havaları sezerdim. sesinin detone oluşunu, yetenekten yana yoksulluğunu, onun kendine örnek aldığı sanatçının adına hürmeten görmezden gelirdim. rahat bırakılmak için en kullanışlı yöntem rahat durmaktır... kusura bakma kardeş; sen bıraktım, bırakıyorum, ay elimden düştü demezsen kimse de sana ilişmez. rahat bırakır. yeter ki rahat durmayı bilsin insan. yoksa kimseye ilişmez hayat.


Yorum Yapın

Teoman'dan ikinci mektup ile ilgili yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üye Ol Üyelik Girişi Yap

Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.